Reprezentacja Ukrainy w piłce nożnej mężczyzn

Reprezentacja Ukrainy w piłce nożnej mężczyzn to drużyna, która od ponad trzech dekad buduje swoją pozycję na międzynarodowej arenie. Reprezentacja Ukrainy rozpoczęła występy międzynarodowe 29 kwietnia 1992 roku, od porażki 1:3 z Węgrami, a od tamtej pory przeszła długą drogę – od bolesnych porażek w barażach, przez historyczny ćwierćfinał Mistrzostw Świata 2006, po współorganizację Euro 2012. W barwach żółto-niebieskich zabłysły prawdziwe legendy futbolu, z Andrijem Szewczenką na czele, który pozostaje rekordzistą pod względem strzelonych bramek. Ukraińscy piłkarze regularnie walczą o awans do największych turniejów, a ich determinacja przyciąga uwagę kibiców na całym świecie.

Reprezentacja Ukrainy w piłce nożnej – aktualna kadra

Obecnie drużyną narodową Ukrainy kieruje Sergij Rebrow, który objął stanowisko w czerwcu 2023 roku. Od czerwca 2023 roku reprezentację Ukrainy prowadzi Sergij Rebrow, który w roli trenera prowadził między innymi drużyny Dynama Kijów i Ferencvarosu Budapeszt. Pod jego wodzą ukraińska drużyna w pierwszych dziesięciu oficjalnych spotkaniach doznała tylko jednej porażki. Wprowadzenie zespołu na Euro 2024 to niewątpliwie jego sukces. Pełną listę piłkarzy, którzy reprezentują Ukrainę w bieżącym sezonie, znajdziesz w zestawieniu poniżej.

Historia reprezentacji Ukrainy – początek drogi

Wcześniej ukraińscy piłkarze grali w barwach reprezentacji Związku Radzieckiego, a zawodnicy Dynama Kijów, najbardziej utytułowanego klubu ZSRR – stanowili o jej sile w latach 80. Po rozpadzie ZSRR sytuacja skomplikowała się. Na początku lat 90. niektórzy Ukraińcy (np. Ilja Cymbalar, Wiktor Onopko, Oleg Salenko, Andriej Kanczelskis, Jurij Nikiforow czy Siergiej Juran) wybrali grę w barwach reprezentacji Rosji, która została ogłoszona oficjalnym następcą reprezentacji ZSRR, a Ukraina nie uczestniczyła w największych międzynarodowych rozgrywkach do 1994 r.

Reprezentacja Ukrainy rozpoczęła występy międzynarodowe 29 kwietnia 1992 roku, od porażki 1:3 z Węgrami. Bramkę dla Ukrainy zdobył wtedy Ivan Hetsko. Początek był trudny – młoda drużyna musiała przejść długą drogę, zanim zakwalifikowała się do pierwszego wielkiego turnieju.

Bolesne porażki w barażach

Trzykrotnie „Zbirna”, mając w składzie najlepszego według France Football piłkarza świata Andrija Szewczenkę, przegrywała w barażach do międzynarodowych turniejów – z Chorwacją do Mundialu 1998, ze Słowenią do Euro 2000 i z Niemcami do Mundialu 2002. Te niepowodzenia były szczególnie bolesne, biorąc pod uwagę, że w składzie grał jeden z najlepszych napastników świata. Ukraina musiała czekać, aż w końcu przełamie barierę i zakwalifikuje się do wielkiego turnieju.

Największe sukcesy reprezentacji Ukrainy

Mistrzostwa Świata 2006 – historyczny ćwierćfinał

Przełom nastąpił przed mundialem w Niemczech. W 2005 roku reprezentacja prowadzona przez Ołeha Błochina zajęła pierwsze miejsce w grupie eliminacyjnej do Mundialu 2006 i po raz pierwszy w historii awansowała do finałów mistrzostw świata. Przełom nastąpił przed MŚ w 2006 r., ponieważ Ukraińcy triumfowali w eliminacyjnej grupie, wyprzedzając takie nacje jak: Turcja, Dania czy Grecja.

Na Mundialu w Niemczech Żółto-Niebiescy doszli do ćwierćfinału, co jest najlepszym rezultatem na dużym turnieju w historii kadry. Lepsi w tej fazie rywalizacji okazali się późniejsi mistrzowie – reprezentacja Włoch. To właśnie pod jego wodzą Ukraina osiągnęła swój największy sukces na Mistrzostwach Świata 2006, a Ołeh Błochin jako trener przeszedł do historii. Występ na niemieckich boiskach przyniósł reprezentacji Ukrainy międzynarodowe uznanie.

Żółto-Niebiescy – bo tak brzmi przydomek kadry, do tej pory najwyżej w rankingu FIFA byli na miejscu jedenastym w lutym 2007 r.

Euro 2012 – gospodarze turnieju

Pierwszy raz Ukraina zakwalifikowała się do turnieju w 2012 roku, będąc współgospodarzem razem z Polską. Było to wydarzenie, które znacząco wpłynęło na postrzeganie ukraińskiego futbolu na arenie międzynarodowej. Dla Ukrainy był to szczególny moment – możliwość zaprezentowania się przed własną publicznością.

Zadebiutowała podczas Euro 2012, które organizowała wraz z Polską. Wówczas współgospodarze turnieju nie wyszli z grupy. Mimo rozczarowującego wyniku sportowego, organizacja turnieju była dla Ukrainy ogromnym sukcesem logistycznym i prestiżowym. Podczas Euro 2012 także strzelił 2 bramki, ale Ukraina nie wyszła z grupy. Po turnieju ogłosił zakończenie kariery reprezentacyjnej – to był moment pożegnania Andrija Szewczenki z kadrą jako piłkarza.

Euro 2020/2021 – powrót do ćwierćfinału

W 2021 roku Ukraińcy pod wodzą Andrija Szewczenki dotarli do ćwierćfinału Euro 2020, w którym jednak przegrali gładko z Anglią 0:4. To był drugi raz w historii, kiedy reprezentacja Ukrainy dotarła do ćwierćfinału wielkiego turnieju. Tym razem Szewczenko wrócił do kadry w roli selekcjonera, powtarzając sukces z 2006 roku.

Euro 2016 – awans przez baraże

Zajęli w niej ostatecznie trzecie miejsce z dorobkiem 19 punktów w 10 meczach po sześciu zwycięstwach, jednym remisie i trzech porażkach. Zagrali więc kolejny raz w barażach tym razem z reprezentacją Słowenii. Po zwycięstwie 2:0 w pierwszym meczu we Lwowie, w rewanżowym spotkaniu rozegranym w Mariborze padł wynik 1:1 i ukraińscy piłkarze mogli świętować awans na Euro.

Na turnieju we Francji reprezentacja Ukrainy trafiła do grupy C razem z Polską, Niemcami i Irlandią Północną. Po trzech porażkach odpowiednio z: Niemcami i Irlandią Północną (po 0:2), oraz z Polską (0:1) z zerowym dorobkiem punktowym zajęli ostatnie miejsce i zakończyli udział w turnieju na fazie grupowej.

Legendy ukraińskiego futbolu

Andrij Szewczenko – ikona reprezentacji

48 zdobytych goli czyni Szewczenkę najlepszym strzelcem w historii reprezentacji Ukrainy. Zawodnik, który w trakcie swojej kariery grał dla Dynama Kijów, Milanu i Chelsea rozegrał 111 meczów w barwach narodowych, z czego w 58 był kapitanem, co jest drugim wynikiem pod tym względem. To liczby, które mówią same za siebie.

W 1999 roku przeniósł się do AC Milan, gdzie kontynuował swoje sukcesy, zdobywając mistrzostwo Włoch, Ligę Mistrzów oraz Złotą Piłkę w 2004 roku. W 1999 roku przeniósł się do AC Milan, gdzie kontynuował swoje sukcesy, zdobywając mistrzostwo Włoch, Ligę Mistrzów oraz Złotą Piłkę w 2004 roku. Był pierwszym ukraińskim piłkarzem, który zdobył te najbardziej prestiżowe trofea.

Znakomity napastnik był najlepszy strzelcem w rozgrywkach UEFA Champions League w aż trzech edycjach – w sezonie 1998/99, 2000/01 oraz 2005/06.

Szewczenko wystąpił z Reprezentacją Ukrainy na Mistrzostwach Świata 2006 i mistrzostwach Europy 2012 organizowanych w Polsce i Ukrainie. Zawodnik, który w trakcie swojej kariery grał dla Dynama Kijów, Milanu i Chelsea rozegrał 111 meczów w barwach narodowych, z czego w 58 był kapitanem, co jest drugim wynikiem pod tym względem. Po zakończeniu kariery piłkarskiej wrócił do kadry jako selekcjoner, prowadząc drużynę do ćwierćfinału Euro 2020.

Andrij Jarmołenko – drugi najlepszy strzelec

Lider zestawienia Szewczenko zdobył 48 bramek, a na drugim miejscu jest Jarmołenko z 44 bramkami. Obecny zawodnik West Hamu zadebiutował w Reprezentacji Ukrainy 5 września 2009 roku. Debiut w jego wykonaniu wypadł na 5+ ponieważ zdobył wtedy bramkę. Ukraina wygrała wówczas z Andorrą 5-0 w eliminacjach Mistrzostw Świata 2010.

Andrij Jarmołenko to jeden z czołowych ukraińskich piłkarzy ostatnich lat. Karierę rozpoczął w Dynamie Kijów, gdzie zdobył trzy tytuły mistrza Ukrainy. Jarmołenko wyróżniał się techniką, szybkością i umiejętnością strzelania bramek. Później przeniósł się do Borussii Dortmund, a następnie do West Ham United. Również w klasyfikacji rekordzistów gier Jarmołenko jest na wysokiej pozycji, bo na 3, mając 5 meczów mniej od drugiego Szewczenki.

Oleg Błochin – pierwsza Złota Piłka

Oleg Błochin to kolejna legenda ukraińskiego futbolu. Całą swoją karierę klubową spędził w Dynamie Kijów, gdzie zdobył osiem tytułów mistrza ZSRR i dwa Puchary Zdobywców Pucharów. Błochin był również laureatem Złotej Piłki w 1975 roku. Był pierwszym ukraińskim piłkarzem, który zdobył to prestiżowe wyróżnienie.

W reprezentacji ZSRR Błochin rozegrał 112 meczów, strzelając 42 gole, co czyni go jednym z najlepszych strzelców w historii radzieckiego futbolu. Jako trener kadry Ukrainy, Błochin zebrał grupę młodych i ambitnych zawodników oraz doświadczonych weteranów, tworząc silny zespół, który dotarł do ćwierćfinału MŚ 2006.

Rekordziści reprezentacji Ukrainy

Anatolij Tymoszczuk, który w latach 2000-2016 rozegrał w barwach Ukrainy rekordowe 144 mecze i zdobył 4 bramki, stał się symbolem zdrady po agresji Rosji na Ukrainę w lutym 2022 roku. Mimo kontrowersji związanych z jego postawą polityczną, statystycznie pozostaje rekordzistą pod względem liczby występów.

Stadion i barwy narodowe

Sztandarowym obiektem ukraińskiej kadry jest Stadion Olimpijski w Kijowie, który pomieści 70,500 widzów. To na tym obiekcie rozgrywane są najważniejsze mecze reprezentacji.

Podstawowe stroje Ukrainy są w kolorze żółtym, natomiast głównie w meczach wyjazdowych reprezentacja gra w niebieskich trykotach. Stąd właśnie pochodzi przydomek kadry – Żółto-Niebiescy.

Rekordy i ciekawostki

Najwyższe zwycięstwo Ukraińcy zanotowali 6 września 2013 r., kiedy to pokonali San Marino 9:0. Z kolei najwyższej porażki w historii Żółto-Niebiescy zaznali w wyjazdowym meczu z kadrą Francji 1:7, a miało to miejsce 7 października 2020 r.

Reprezentacja U-19 wygrała Mistrzostwa Europy UEFA do lat 19 w 2009 roku i dotarła do finału Mistrzostw Świata U-20.

Obecna sytuacja i perspektywy

Reprezentacja Ukrainy w piłce nożnej regularnie walczy o awans do największych turniejów. Reprezentacja Ukrainy w swojej dotychczasowej historii miała okazję raz występować w finałach mistrzostw świata oraz trzykrotnie w turnieju finałowym Mistrzostw Europy. Bilans ten zespół stara się systematycznie poprawiać.

Reprezentacja Ukrainy jest jedną z trzech drużyn, które awans na Mistrzostwa Europy wywalczyły przez baraże. W zasadniczej części eliminacji Ukraińcy grali w grupie C, gdzie jej rywalami były zespoły Anglii, Włoch, Macedonii Północnej i Malty. Ukraina do ostatniej kolejce rywalizowała z Włochami o drugie miejsce w grupie, ale ostatecznie musiała zadowolić się trzecią lokatą. W marcowych barażach Ukraińcy najpierw pokonali 2:1 Bośnię i Hercegowinę, a w finałowym meczu ograli we Wrocławiu 2:1 Islandię.

Futbol na Ukrainie cieszy się olbrzymim zainteresowaniem. Wpływ mają na to, oprócz ostatnich sukcesów drużyny narodowej, także regularne występy w Lidze Mistrzów Dynama Kijów i Szachtara Donieck, rozwój infrastruktury sportowej oraz podniesienie poziomu rozgrywek ligowych. To wszystko przekłada się na rozwój kadry narodowej.

Podsumowanie

Reprezentacja Ukrainy w piłce nożnej mężczyzn przeszła niezwykłą drogę od pierwszego meczu w 1992 roku do regularnych występów w wielkich turniejach. Ćwierćfinały Mistrzostw Świata 2006 i Euro 2020 pozostają największymi osiągnięciami tej drużyny. Legendy jak Andrij Szewczenko, Oleg Błochin czy Andrij Jarmołenko zapisały się złotymi zgłoskami w historii ukraińskiego futbolu. Mimo trudności, ukraińscy piłkarze niezmiennie pokazują charakter i determinację na boisku, budując pozycję swojej reprezentacji na międzynarodowej arenie.