Reprezentacja Belgii w piłce nożnej mężczyzn

Czerwone Diabły – tak nazywa się reprezentacja Belgii w piłce nożnej, która od ponad 120 lat buduje swoją pozycję na międzynarodowej scenie. Najlepszy wynik osiągnęła w roku 2018, kiedy po przegranej z Francją (0:1) w półfinale i po zwycięstwie z Anglią (2:0) w meczu o trzecie miejsce zdobyła brązowy medal mistrzostw świata. Choć Belgowie nigdy nie wygrali mundialu ani Euro, ich historia pełna jest sukcesów – od złota olimpijskiego w 1920 roku, przez wicemistrzostwo Europy w 1980, aż po dominację w rankingu FIFA w ostatniej dekadzie. Reprezentacja ta wypromowała legendy futbolu, które na trwałe zapisały się w historii światowej piłki.

Reprezentacja Belgii w piłce nożnej – aktualna kadra i skład

Kadra narodowa Belgii przeszła w ostatnich latach sporą transformację – po zakończeniu kariery przez wiele gwiazd „złotego pokolenia”, selekcjoner Domenico Tedesco buduje nowy zespół. Pełną listę piłkarzy, którzy obecnie reprezentują barwy Czerwonych Diabłów, wraz z ich numerami i pozycjami na boisku, znajdziesz w tabeli poniżej.

Historia reprezentacji Belgii – od początków do dziś

Pierwszy oficjalny mecz reprezentacji Belgii odbył się 1 maja 1904 roku przeciwko Francji i zakończył się remisem 3:3 – było to historyczne spotkanie, pierwsze oficjalne starcie między niepodległymi państwami na kontynencie europejskim. Reprezentacja od 1904 roku jest członkiem FIFA, a od 1954 UEFA, co czyni ją jedną z najstarszych drużyn narodowych na świecie. Królewski Belgijski Związek Piłki Nożnej (KBVB) założono w 1895 roku, czyli prawie dekadę przed pierwszym oficjalnym meczem kadry.

W 1906 roku, narodowa drużyna otrzymała przydomek Czerwone Diabły ze względu na czerwone koszulki. To określenie funkcjonuje do dziś i stało się synonimem belgijskiego futbolu. W początkowych latach belgijska piłka rozwijała się dynamicznie – już w 1930 roku Belgia po raz pierwszy wystąpiła na Mistrzostwach Świata, zajmując imponujące 4. miejsce. Był to obiecujący start, który pokazał potencjał tej niewielkiej piłkarsko nacji.

Złota era lat 70. i 80.

Przełom nastąpił w latach 70. i 80. XX wieku. Czerwone Diabły sięgnęły po brązowy medal Mistrzostw Europy w 1972 roku jako gospodarz oraz wicemistrzostwo w 1980 roku. Belgowie mają w dorobku dwa medale mistrzostw Europy, które wywalczyli w XX w. W swoim premierowym występie na Euro w 1972 r. Czerwone Diabły uplasowały się na trzecim miejscu, występując w roli gospodarza turnieju. Wówczas w Liege Belgia pokonała Węgrów 2:1.

Począwszy od drugiego miejsca na Euro 1980, lata 80. i wczesne 90. są powszechnie uważane za pierwszą złotą erę Belgii. Pod wodzą Guy Thysa osiągnęli miejsce w finale 1980 z niezwyciężonym rekordem w fazie grupowej; w finale przegrali nieznacznie tytuł z Niemcami Zachodnimi 1–2. To była najbliższa droga Belgów do wielkiego trofeum.

Seria mundialowa lat 80. i 90.

Belgia jest czołowym zespołem pod względem kolejnych awansów do mistrzostw świata z gier eliminacyjnych – od 1982 do 2002 roku grała bez przerwy na światowym czempionacie. W 1986 roku na mistrzostwach w Meksyku Belgia przegrała w półfinale z Argentyną (0:2), po czym zajęła czwarte miejsce po porażce z Francją (2:4). Ten mundial pokazał moc belgijskiej kadry, która potrafiła rywalizować z najlepszymi na świecie.

Największe sukcesy reprezentacji Belgii

Belgowie mogą pochwalić się medalami ze wszystkich najważniejszych imprez piłkarskich. Największym osiągnięciem futbolu belgijskiego jest złoty medal Igrzysk Olimpijskich z 1920 roku oraz brązowy z 1900 roku. Jako organizatorzy tej imprezy sięgnęli po złoty medal, pokonując w finale Czechosłowację 2:0.

1x I miejsce na igrzyskach olimpijskich (1920), 1x III miejsce na igrzyskach olimpijskich (1900), 1x III miejsce na mundialu (2018), 1x II miejsce ma Euro (1980), 1x III miejsce na Euro (1972)

Dotychczas tylko raz Belgowie ukończyli mistrzostwa świata na podium. Miało to miejsce w 2018 r. przy okazji Mundialu w Rosji. Wtedy Czerwone Diabły zajęły trzecią pozycję, odnosząc nad Anglią zwycięstwo 2:0 w starciu o brąz. To osiągnięcie było kulminacją pracy „złotego pokolenia” i najlepszym wynikiem w historii belgijskich występów na mistrzostwach świata.

Legendy i najwięksi strzelcy reprezentacji Belgii

Największym strzelcem, jakiego wyprodukowała Belgia z 72 golami jak dotąd, jest Romelu Lukaku, który był częścią kadry narodowej odkąd zadebiutował w 2010 roku przeciwko Chorwacji. Napastnik ten przez lata był gwarancją bramek dla Czerwonych Diabłów i pozostaje niedoścignionym liderem klasyfikacji strzelców.

Wielki zawodnik Chelsea strzelił swojego pierwszego gola przeciwko Kazachstanowi w październiku 2011 roku, prawie trzy lata po debiucie w reprezentacji. Hazard ma łącznie 33 gole dla Belgii, co czyni go drugim najlepszym strzelcem swojego kraju. Kapitanował również Belgii na Mistrzostwach Świata 2018, prowadząc ich do trzeciego miejsca i zdobywając Srebrną Piłkę.

Historyczni strzelcy i rekordziści

Trzeci na liście wszechczasowych najlepszych strzelców Belgii jest Bernard Voorhoof. Voorhoof jest jednym z pięciu znanych zawodników, którzy wystąpili we wszystkich trzech przedwojennych turniejach Mistrzostw Świata. Voorhoof strzelił 30 goli w zaledwie 61 meczach dla Czerwonych Diabłów.

Lata 60. i wczesne 70. były dniami chwały napastnika i czterokrotnego zdobywcy Złotego Buta Belgii Paula Van Himsta, później wybranego Złotym Zawodnikiem UEFA Belgii w latach 1954–2003 i Zawodnikiem Stulecia Belgii przez IFFHS. W Złotej Piłce 1965 Van Himst zajął czwarte miejsce, osiągając najwyższą pozycję Belgii w historii europejskich wyborów piłkarskich.

Gwiazdy „złotego pokolenia”

„Złote pokolenie” z De Bruyne’m, Hazardem i Lukaku odeszło do historii, nie zdobywając wymarzonego wielkiego trofeum. To rozczarowanie dla kibiców, którzy przez lata wierzyli w możliwość zdobycia mistrzostwa świata lub Europy przez tę utalentowaną generację.

Należą do nich obrońca Vincent Kompany, pomocnik Kevin De Bruyne, jeden z najlepszych ofensywnych pomocników na świecie i swojego pokolenia; oraz skrzydłowy Eden Hazard, który był chwalony jako jeden z największych zawodników Chelsea wszech czasów i jeden z najlepszych piłkarzy swojej ery na świecie. Ta trójka, wraz z Lukaku, przez lata definiowała oblicze belgijskiej kadry.

W latach 80. i wczesnych 90. bramkarze Jean-Marie Pfaff i Michel Preud’homme zostali wybrani najlepszymi bramkarzami na Mistrzostwach Świata FIFA, podczas gdy FIFA uznała pomocników Jana Ceulemansa i Enzo Scifo za siły napędowe kadry Belgii z Mistrzostw Świata 1986. Ceulemans pozostaje jedną z największych postaci w historii belgijskiego futbolu.

Rekordy i ciekawostki reprezentacji Belgii

Największa wygrana Belgii to dziewięć goli, co osiągnięto przy czterech okazjach: przeciwko Zambii w 1994 (9–0), dwukrotnie przeciwko San Marino w 2001 (10–1) i 2019 (9–0) oraz przeciwko Gibraltarowi w 2017 (9–0). Z drugiej strony, najwyższą porażkę 2:11 Belgia zanotowała na początku XX w. Miało to miejsce w wyjazdowej potyczce 17 kwietnia 1909 r., a przeciwnikiem Czerwonych Diabłów była amatorska reprezentacja Anglii.

Najdłuższa seria zwycięstw Belgii to 12 wygranych, a ich najwyższy rekord bez porażki to 23 kolejne oficjalne mecze

Na czele tabeli wszechczasów pod względem liczby gier w reprezentacji jest obrońca Jan Vertonghen, który w kadrze wystąpił 120 razy (stan na kwiecień 2021 r.). Vertonghen był filar defensywy przez ponad dekadę, reprezentując Belgię na sześciu wielkich turniejach.

Występy na mistrzostwach świata

Czternastokrotnie startowała w finałach mistrzostw świata (1930, 1934, 1938, 1954, 1970, 1982, 1986, 1990, 1994, 1998, 2002, 2014, 2018, 2022). Ta imponująca lista pokazuje regularną obecność Belgii na największej piłkarskiej imprezie świata.

• Mundial 2018 w Rosji – trzecie miejsce, najlepszy wynik w historii
• Mundial 2014 w Brazylii – ćwierćfinał, powrót po 12 latach nieobecności
• Mundial 1986 w Meksyku – czwarte miejsce, półfinał z Argentyną Maradony
• Mundial 1930 w Urugwaju – czwarte miejsce w debiutanckim występie

W 2002 roku, po tym jak wszyscy gracze tego pokolenia przeszli na emeryturę, Marc Wilmots został najlepszym strzelcem Belgii na Mistrzostwach Świata z pięcioma golami. Ten rekord pokazuje, jak trudno było Belgom przez lata zdobywać bramki na mundialach, mimo wysokiej klasy zawodników.

Pozycja w rankingu FIFA

Belgijska reprezentacja od wielu lat utrzymuje wysoką pozycję w rankingach FIFA i UEFA. Najwyższym osiągnięciem było zajęcie pozycji lidera w rankingu FIFA, co stanowiło ogromne wyróżnienie dla belgijskiego futbolu. Przez kilka lat Czerwone Diabły dominowały na szczycie światowej klasyfikacji, co było efektem konsekwentnej pracy i talentu „złotego pokolenia”.

Belgia utrzymywała się na pierwszym miejscu rankingu FIFA przez długi okres, co było bezprecedensowym osiągnięciem dla kraju tej wielkości. Choć ranking FIFA bywa krytykowany, pozycja lidera świadczyła o stabilności wyników i jakości kadry w tym okresie.

Selekcjonerzy reprezentacji Belgii

Od 2016 do 2022 roku selekcjonerem reprezentacji Belgii był Roberto Martinez, który przed objęciem tej posady prowadził drużyny Swansea City, Wigan Athletic i Evertonu. Pod wodzą Martineza Belgowie w 2018 roku odnieśli ogromny sukces, jakim było zdobycie trzeciego miejsca na mundialu. Martinez potrafił zintegrować gwiazdy i stworzyć funkcjonalny zespół.

Jego zadaniem jest przebudowa kadry i wprowadzenie nowych zawodników, którzy zastąpią odchodzące legendy. Tedesco prowadził wcześniej Schalke 04 i RB Lipsk, zdobywając doświadczenie w wymagających ligach europejskich. Domenico Tedesco stanął przed trudnym wyzwaniem – musi odnaleźć następców dla legend, które przez lata definiowały belgijską kadrę.

Stadion i tradycje reprezentacji Belgii

Większość spotkań w roli gospodarza rozgrywa na Stadionie Króla Baudouina I w Brukseli. Ten obiekt, wcześniej znany jako Stadion Heysel, jest domem Czerwonych Diabłów od dziesięcioleci i gościł wiele historycznych meczów belgijskiej kadry.

Czerwone koszulki stały się symbolem belgijskiego futbolu. Barwy te, noszone od początku XX wieku, dały początek przydomkowi „Czerwone Diabły”, który funkcjonuje w niezmienionej formie od ponad 100 lat. Belgijscy kibice słyną z gorącego dopingu, a atmosfera na Stadionie Króla Baudouina podczas ważnych meczów potrafi być elektryzująca.

Przyszłość reprezentacji Belgii

Belgia wciąż produkuje utalentowanych piłkarzy – młodzi zawodnicy z akademii Anderlechtu, Club Brugge czy Standardu Liège regularnie trafiają do czołowych lig europejskich. System szkolenia w Belgii przeszedł rewolucję w ostatnich dekadach, co zaowocowało „złotym pokoleniem” i daje nadzieję na kolejne utalentowane roczniki.

Reprezentacja Belgii w piłce nożnej stoi przed wyzwaniem zbudowania nowej tożsamości po odejściu legend. Historia pokazuje jednak, że belgijski futbol potrafi się odradzać – po słabszych okresach zawsze następowały lata sukcesów. Czy nowe pokolenie powtórzy osiągnięcia poprzedników i wreszcie sięgnie po wielkie trofeum? Czas pokaże, ale fundamenty pod kolejny sukces zostały już położone.